சர்வ சக்கரத்தின் வளர்ச்சி மற்றும் கலையின் பயன்பாடு

கிம்பல் என்ற கருத்தாக்கம் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் உருவானது. அப்போது, ​​ஃபிரான்சிஸ் வெஸ்ட்லி என்ற ஆங்கிலேயர், எந்தத் திசையிலும் சுதந்திரமாகச் சுழலக்கூடிய மூன்று கோளங்களால் ஆன ஒரு பந்தான "கிம்பலை" கண்டுபிடித்தார். இருப்பினும், இந்த வடிவமைப்பைத் தயாரிப்பதற்கு அதிக செலவானதாலும், கோளங்களுக்கு இடையேயான உராய்வு அதன் இயக்கத்தைச் சீரற்றதாக ஆக்கியதாலும், இது பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படவில்லை.

20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில்தான், ஒரு அமெரிக்கக் கண்டுபிடிப்பாளர் நான்கு சக்கரங்களைக் கொண்ட ஒரு புதிய வடிவமைப்பைக் கொண்டு வந்தார். ஒவ்வொரு சக்கரத்திலும், அதன் தளத்திற்குச் செங்குத்தாக ஒரு சிறிய சக்கரம் பொருத்தப்பட்டிருந்தது. இது அந்த முழு அமைப்பையும் எந்தத் திசையிலும் நகர அனுமதித்தது. இந்த வடிவமைப்பு "ஓம்னி வீல்" (Omni Wheel) என்று அழைக்கப்படுகிறது, மேலும் இது யுனிவர்சல் வீலின் (Universal Wheel) முன்னோடிகளில் ஒன்றாகும்.

1950-களில், நாசா பொறியாளர் ஹாரி விக்காம், மூன்று வட்டுகளைக் கொண்ட ஒரு மேம்பட்ட கிம்பல் சக்கரத்தைக் கண்டுபிடித்தார். இந்த வட்டுகளில் ஒவ்வொன்றிலும், முழு அமைப்பையும் எந்தத் திசையிலும் நகர்த்த அனுமதிக்கும் வகையில் சிறிய சக்கரங்களின் ஒரு வரிசை அமைந்திருந்தது. இந்த வடிவமைப்பு "விக்காம் சக்கரம்" என்று அறியப்பட்டது, மேலும் இதுவே நவீன கிம்பலின் அடிப்படையாகும்.

விக்காம் சக்கரத்தின் கலை

தொழில் மற்றும் ரோபோட்டிக்ஸ் துறைகளுக்குக் கூடுதலாக, சில கலைஞர்கள் தங்கள் படைப்பு முயற்சிகளுக்காகவும் கிம்பல்களைப் பயன்படுத்தி வருகின்றனர். உதாரணமாக, நிகழ்த்துக்கலைஞர் ஐ வெய்வெய் தனது கலை நிறுவல்களில் கிம்பல்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். அவரது படைப்பான “வனுவாட்டு கிம்பல்” என்பது ஐந்து மீட்டர் விட்டம் கொண்ட ஒரு பிரம்மாண்டமான கிம்பல் ஆகும், இது பார்வையாளர்களை அதன் மீது சுதந்திரமாக நடமாட அனுமதிக்கிறது.