Differentia inter rotas graves cum frenis duplicibus et frenis lateralibus

Frenum rotarum robustarum genus partis rotarum est, praecipue adhibetur cum rota immota est, et cum necesse est positionem fixam rotarum habere, freno rotarum adhiberi necesse est. Generaliter, rotae cum frenis vel sine frenis esse possunt, et in utroque casu rotae normaliter adhiberi possunt; nota bene, secundum usum et necessitates specificas emptoris, frenis variis instructae esse debent.

Rotae robustae in variis condicionibus non idem frenum habent, exempli gratia, frenum plenum saepe frenum duplicem appellatur, cum latus freni differat. In casu rotarum cum duplici freno, sive rotatio rotae sive rotatio laminae obturabit, in casu autem duplicis freni res movere neque directionem rotationis aptare licet. Frenum laterale tantum rotationem rotae obturat, non autem directionem rotationis laminae obturatricis, itaque rota in hoc casu aptari potest.

8

Modus frenandi rotarum gravium onerum plerumque dividitur in frena duplicia et frena lateralia, differentiae praecipuae inter has duas hae sunt:

Rationes frenandi variae: rotae graves cum freno duplici duabus laminis frenandi simul utuntur, quae motum rerum efficacius moderari possunt; dum frenum laterale una tantum lamina frenandi adhibet, quae non tam efficax est quam rotae graves cum freno duplici.

Stabilitas differt: rotis gravibus dupliciter frenantibus quam latere freni stabilioribus, quia duabus simul bracchiis frenandis utuntur, quae vim ponderis obiecti in rotis melius compensare possunt, ita ut stabilitas rotis in casu onerum magnorum conservetur.

Frenum duplex et frenum laterale in varia dividi possunt, frenum duplex nylonicum commune et frenum metallicum, sed unum idem habent, nempe rotam fixam non rotabit, ne effectus lapsus continui fiat. Ergo electio frenorum rotariorum etiam secundum usum specificum situs est; variae condiciones in designio frenorum rotariorum non eadem sunt, scilicet effectus differet; rem intellegere debemus, deinde iudicium et electionem facere, ut accuratius agere possimus.


Tempus publicationis: XII Martii, MMXXIV